با تشکر از خرید شما، هدیه‌ی شما به سبد خرید اضافه شد.

شیراز، وارث شاخه نبات

مشاهده فهرست مطالب

شیراز رو همه به مردمان خون گرم و مهربانش به مسقطی و فالوده‌ و صد البته به شاعران مشهورش یعنی حافظ و سعدی میشناسن. درباره رابطه شیرینی و این شهر بسیار میشه گفت و شنید، ما معتقدیم قند و نبات و شیرینی اصلاً در خون مردم این شهر جریان داره، چه در خوراکی‌های رنگارنگ خوش‌مزشون، چه در لهجه و اخلاقشون! بیت زیر از حافظ یک نمونه از همین شیرین‌سخنی و رندی‌ شیرازی‌هارو نشون میده :

شِکَّر شِکن شوند همه طوطیان هند             زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود

معنی این بیت اشاره به این دارد که هر کس اگر دیوان او را بخواند از مفاهیم غنی و زیبایی کلامش تحت تاثیر قرار می‌گیرد و شیرین سخن خواهد شد. حتی طوطیان هندی!

شیراز با اون قدمت چند هزار سالش با اون باغ های قشنگش یه جایگاه ویژه بین شهرهای ایران داره. همه  ایرانیان شیراز رو دوست دارن و دلشون می‌خواد توی اردیبهشت ماه زیر شکوفه‌های درختای بهار نارنج بشینن و چای نبات نوش جان بکنند و به آسمون فیروزه‌ای ایران خیره بشن. اگر در کنار چای نبات رنگی نیز باشد به زیبایی فضا می‌افزاید. نبات تهران سایت فروشگاهی مناسبی برای خرید نبات رنگی با کفیت است.

رسم چای و نبات در شیراز

شیرازی‌ها استاد دمنوش درست کردن هستند و چای براشون حکم یه دمنوش باستانی رو داره، اونها برای آماده کردن یک چایی ایده آل دقت زیادی به خرج میدن، اول یه چای مرغوب ایرانی رو سر فرصت انتخاب می‌کنند بعد میذارن توی یه قوری چینی خوب دم بکشه، آشپزخونه یه شیرازی پر از ادویه‌های جذاب و دارو‌های گیاهیه و البته انواع نبات‌ شاخه و چوبی و طعم‌داره. شیرازیا بسته به موقعیت از این ادویه‌ها و نبات‌ها کنار چایشون استفاده می‌کنند. اونها از خواص چای نبات برای هضم بهتر، کاملاً اطلاع دارن و بعد غذا این دمنوش آرامش بخش رو نوش جان می‌کنند.

 

وارثان شاخه نبات

شیرازی‎‌‌ها شاخه نبات رو به عنوان سمبلی از شادکامی و ثروت درسفره‌‌ی هفت سین قرار میدن. این سنت بر می‌گرده به افسانه‌ای که میگه هفت سین در ابتدا هفت شین بوده و شاخه نبات یکی از شین های اون سفره بوده. رابطه شاخه نبات و شیرازی‌ها رو همچنین در شعر عرفای بزرگشون هم میشه ردیابی کرد برای مثال بیتی دیگر از حافظ وجود داره که به همین مسئله اشاره می‌کنه :

این همه شهد و شکر کز قلمم می‌ریزد                   اجر صبریست که از آن شاخه نباتم دادند

حافظ در این بیت خودش رو صاحب شاخه نباتی می‌دونه که به عنوان قلم در دست داره و ازش شهد و شکر می‌ریزه، حافظ رمز بدست آوردن این قلم شکرپاش رو صبوری و پشت کار معرفی می‌کنه.

ما شیرازی‌ هارو میراث‌داران شاخه نبات می‌دونیم چون اونها در استفاده از شاخه نبات، چه در سنت‌های باستانی و چه در استعاره‌های ادبی سابقه‌ای بس طولانی دارن.

* عکس مربوط به مسجد نصیر الملک شیراز

  1. دیدگاه من از محل اجتماعی
    اولا نه باید با هر کسی درد و دل و یا راز خود و تصمیم های ک دارن به کسی بگه و درد دل اولا باید بگه و گوش هم بده بعد از ده کلمه حرف فقد ی کلمه به درد شما خوره پس همش بی فایده است به حرف همه گوش بده اما به حرف دلت بیشتر طولانی نمی کنم خلاصه از خودت ب هیچ کسی نگو ?

ارسال نظرات